Η πρεμιέρα των Πανελλαδικών Εξετάσεων για το 2026 στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας άφησε φέτος μια γλυκιά αίσθηση δικαίωσης στους διαδρόμους των Εκπαιδευτηρίων Γεωργίου Ζώη. Τα θέματα δεν ήταν απλώς «βατά» ή «αναμενόμενα» με την τυπική φροντιστηριακή έννοια· ήταν θέματα που ακούμπησαν τις ευαίσθητες χορδές της σύγχρονης κοινωνίας και, κυρίως, της δικής μας σχολικής πραγματικότητας.
Στο επίκεντρο βρέθηκε η «παγκόσμια σύγχρονη κρίση μοναξιάς», η ψηφιακή απομόνωση μέσω των smartphones, η υπογεννητικότητα, αλλά και η ανάγκη να συναντηθούν δημιουργικά η ορμή των νιάτων με τη σοφία της τρίτης ηλικίας. Εκεί που η θεωρία του Ε.Π. Παπανούτσου συνάντησε την ανάγκη για δράση, οι μαθητές του Λυκείου μας είχαν ήδη έτοιμες τις απαντήσεις τους, όχι από κάποιο τυποποιημένο σχεδιάγραμμα, αλλά από τα δικά τους βιώματα.
Η Φιλολογική Ομάδα που «Διαβάζει» το Μέλλον
Αν υπάρχει ένα μάθημα που πήραμε φέτος, είναι ότι η εξαιρετική δουλειά που γίνεται από τους φιλολόγους του Λυκείου μας δεν περιορίζεται στην αποστήθιση κανόνων και δομών. Οι καθηγητές μας αποδεικνύουν καθημερινά ότι η Γλώσσα είναι ζωντανός οργανισμός. Με οξυδέρκεια και παιδαγωγικό ένστικτο, κατάφεραν να προετοιμάσουν τα παιδιά για το πιο κρίσιμο ζητούμενο της Έκθεσης: την ανάγκη κοινωνικής συνοχής.
Η θερμή αυτή διαπίστωση ανήκει σε όλους εμάς που ζήσαμε από κοντά το καινοτόμο σχέδιο δράσης «Γέφυρες Γενεών». Η πρωτοβουλία αυτή, που έφερε σε επαφή τους μαθητές μας με ανθρώπους της τρίτης ηλικίας, αποδείχθηκε το απόλυτο «SOS» για τις εξετάσεις, αλλά κυρίως για τη ζωή.
Τα θερμά συγχαρητήρια αξίζουν σε όλη τη φιλολογική ομάδα, και ξεχωριστά στον εμπνευστή αυτού του προγράμματος, τον φιλόλογο κ. Ιωαννίδη Κωνσταντίνο. Ο κ. Ιωαννίδης, με το γνωστό του πάθος και την αγάπη για τους εφήβους, κατάφερε να μετατρέψει μια κοινωνιολογική θεωρία σε πράξη αλληλεγγύης. Οι μαθητές μας, μπαίνοντας στις αίθουσες, δεν χρειάστηκε να επιστρατεύσουν κοινότοπα επιχειρήματα· είχαν στις αποσκευές τους τις συζητήσεις, τα συναισθήματα και τις κοινές δράσεις που έζησαν μέσα από τις «Γέφυρες Γενεών».
Από τη Μοναξιά της Οθόνης στο «Μέλι» της Ζωής
Η ανάλυση του Θέματος Δ απαιτούσε από τους υποψηφίους να εξηγήσουν γιατί οι άνθρωποι σήμερα νιώθουν πιο μόνοι (με τις οθόνες των κινητών να λειτουργούν συχνά ως καθρέφτες απομόνωσης) και να προτείνουν λύσεις συνεργασίας των γενεών.
Οι μαθητές των Εκπαιδευτηρίων Ζώη είχαν το πλεονέκτημα. Έχοντας διδαχθεί πώς να προσεγγίζουν τον συνάνθρωπο, απάντησαν με την ωριμότητα που απαιτεί η εποχή. Και στο Θέμα Γ, με οδηγό τον Ανδρέα Εμπειρίκο, θυμήθηκαν ότι πρέπει να «χτυπήσουν τη θλίψη καταγής» και να βγουν στον δρόμο χωρίς να φοβηθούν το πάτημά τους.
Ως «Ζωηρά Μυαλά», είμαστε περήφανοι για τους συμμαθητές μας και βαθιά ευγνώμονες στους δασκάλους μας. Η πρώτη μέρα των εξετάσεων πέρασε, αφήνοντας πίσω της το πιο όμορφο μήνυμα: ότι το σχολείο μας δεν ακολουθεί απλώς τις εξελίξεις, αλλά τις συνδιαμορφώνει!
Καλή συνέχεια σε όλα τα παιδιά στα επόμενα μαθήματα!